การวางแผนกำหนดนโยบายการใช้GMOsในการเกษตร

เทคโนโลยีGMOsทางการเกษตรคือการใช้เทคโนโลยีชีวภาพในการเปลี่ยนแปลงพันธุกรรมของสิ่งมีชีวิตทั้งพืชและสัตว์ เพื่อต้องการที่จะลดต้นทุนทางการเกษตรให้ได้ผลผลิตมากขึ้นโดยใช้ทรัพยากรเท่าเดิม  ประเทศไทยเราเป็นประเทศที่มีปริมาณการส่งออกสินค้าการเกษตรเป็นมูลค่าสูง เพราะฉะนั้นนการกำหนดโยบายเพื่อเลือกระหว่างการใช้ GMOs หรือ ไม่ใช้ GMOs หรือใช้ทั้งสองอย่างไปพร้อมกันจะถือเป็นการตัดสินใจเชิงนโยบายครั้งสำคัญของประเทศ  จากการวิเคราะห์คาดการณ์ของผม แม้ว่าในปัจจุบันยังมีการต่อต้านการใช้GMOsเนื่องด้วยความกังวลต่อผลกระทบกับสิ่งแวดล้อม และถึงแม้ว่าในอนาคตโลกเราจะสามารถเพิ่มประสิทธิภาพในการจัดสรรและลดช่องว่างการเข้าถึงทรัพยากรอาหารและผลผลิตทางการเกษตรได้ก็ตาม แต่เนื่องด้วยประชากรโลกที่เพิ่มขี้นอย่างรวดเร็วในขณะที่พื้นที่ทางการเกษตรไม่สามารถเพิ่มขึ้นได้อย่างเพียงพอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในอนาคตที่ผลผลิตทางการเกษตรจำนวนมากจะต้องถูกใช้ในการผลิตเชื้อเพลิงชีวภาพ(Biofuel)เพื่อทดแทนน้ำมันเชื้อเพลิงที่มีไม่เพียงพอต่อความต้องการ เมื่อถึงจุดหนึ่งในอนาคตผมเชื่อว่าเทคโนโลยี GMOs จะเป็นทางออกที่ต้องนำมาใช้เพื่อแก้ปัญหาผลผลิตทางเกษตรไม่เพียงพอต่อความต้องการของประชากรโลก

โดยในอนาคตนั้น GMOs จะถือเป็นสินค้าในตลาดแมส (Mass Production ที่เน้นการผลิตปริมาณมากและขายราคาถูกมีกำไรต่อหน่วยต่ำ) สิ่งที่ไทยเราต้องถามตัวเองถ้าเราจะเลือกทางเดินนี้คือไทยเรามีเทคโนโลยีและความสามารถในการวิจัยพัฒนาในด้านเทคโนโลยีชีวภาพเกี่ยวกับGMOsได้ดีกว่าหรือเทียบเท่าประเทศคู่แข่งในการลดต้นทุนการผลิตเพื่อแข่งขันในตลาดแมสหรือไม่

ในทางกลับกันถ้าเราเลือกไม่ใช้ GMOs และเน้นตลาด organic food (อาหารปลอดสารเคมีและGMOs) ซึ่งในอนาคตจะเปรียบเสมือนตลาดพรีเมี่ยม(ขายปริมาณน้อยกว่าในกำไรต่อหน่วยสูงกว่า) โดยลักษณะของสินค้าพรีเมี่ยมโดยทั่วไปนั้นจะต่างจากสินค้าในตลาดแมสโดยหลักคือความเชื่อถือในตัวสินค้า (brand image) ตัวอย่างเช่นน้ำหอมราคาแพงอย่างเช่นโปโลกับน้ำหอมในตลาดแมสเช่นแอกส์ ซึ่งสามารถใช้เพื่อจุดประสงค์เดียวกัน แต่ต่างกันที่ความคิดของผู้บริโภคในตัวสินค้า ซึ่งความเชื่อถือในตัวสินค้านั้นต้องมีการลงทุนและวางแผนในการตลาดอย่างต่อเนื่องเหมาะสม  ถ้าเราต้องเลือกนโยบายไม่ใช้GMOs เราต้องตอบคำถามว่าประเทศและบริษัทของไทยเรามีความเชี่ยวชาญและเงินทุนเพียงพอที่จะใช้ในการทำตลาดสร้างความเชื่อถือในตัวสินค้าหรือไม่ ส่วนการเลือกทำตลาดทั้งสองอย่างไปพร้อมกันนั้น ผมคิดว่าไม่เหมาะสมที่เราจะพยายามใช้ทั้งสองนโยบายพร้อมกันตลอดไปเนื่องด้วยงบประมาณและทรัพยากรของประเทศที่จำกัด ทั้งยังมีโอกาสที่GMOsจะผสมปนเปื้อนกับสินค้าทางการเกษตรทั่วไปอีกด้วย

โดยสรุปการที่จะตัดสินว่าทางเลือกใดสามารถนำไปปฏิบัติให้เกิดผลสูงสุดต่อประเทศไทยยังต้องการเวลาและการค้นคว้าอีกมากเพื่อให้ได้มาซึ่งคำตอบที่เหมาะสมที่สุด ผมคิดว่าในปัจจุบันไทยเราอาจยังไม่จำเป็นต้องเลือกด้านใดด้านหนึ่งอย่างเด็ดขาด แต่ในอนาคตเราจำเป็นต้องตัดสินใจเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าเราสามารถเลือกและตัดสินใจได้เหมาะสมโดยเร็ว ก็จะเป็นประโยชน์ในการวางแผนจัดสรรทรัพยากรและงบประมาณเพื่อเตรียมความพร้อมล่วงหน้าได้อย่างมีประสิทธิภาพ